♥♔ شیرین کاریهای علیرضا ♥♔

پیشنهاد ویژۀ ما به شما: قبل از خواندنِ این پست، پست حرم تا حرم سال گذشته مان را حتما ببینید. چند روز اخیر دقیقاً در موقعیتی مانندِ سالِ گذشته که همسفر مادرجانمان توفیق زیارت حرم تا حرم نصیب مان شد، امسال نیز چهارشنبۀ گذشته در معیت باباجانمان عازم مشهد شدیم و بعد از زیارت امام هشتم، روز جمعه راهی تهران شدیم... شنبه شب به قصدِ زیارتِ حضرت معصومه و اقامۀ نماز در مسجد مقدس جمکران به قم سفر کردیم و جایت بسی سبز نائب الزیارۀ تک تک شما دوستان عزیز بودیم ××××××××××××××××××××××××××...

موقت نوشت: دوستان عزیز از آن جا که عکس های سفر دایی محسن مان به کربلا به تازگی به دست مان رسیده است این پست بسیار معنوی با عکس هایی بسیار معنوی به زودی تکمیل و ارسال خواهد شد... فعلا این پست را ببینید تا پست قبلی تکمیل شود ××××××××××××××××××××××× بدون شک آغاز هر چیزی را پایانی ست و چه خوب می شود اگر پایانی نکو رقم بخورد... و پایانِ پاییز با تمامِ زیبایی هایش، یلدا شبی ست که هر ساله می تواند یکی از بهترین رویدادهای سالانه ات در آن رقم بخورد... شبی که سنت حسنۀ دور هم بودن در آن دیگر بار مر...

اَلسَّلٰامُ عَلَيْكَ يٰا اَبٰا عَبْدِ اللهِ، وَ عَلَى الْاَرْوٰاحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنٰائِكَ، عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهٰارُ، وَ لا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيٰارَتِكُمْ... اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ، وَعَلٰى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، وَعَلىٰ اَوْلادِ الْحُسَيْنِ، وَعَلىٰ اَصْحٰابِ الْحُسَيْن اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللهِ، اَلسَّلاٰمُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميرِالْمُؤْمِنين، وَ ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسٰاءِ الْعٰالَمينَ و سلام...

بفرمایید ادامۀ مطلب و خاطرۀ دلنشین جمعه 21 امین روز آذرماه علیرضا خان در سرخه حصار را بخوانید... جمعه ای که ما عاقبت به آرزوی دیرینۀ خود رسیده و موفق به انداختنِ ماشین به داخل جوب شدیم و قصد داریم از این هنرِ خود رونمایی نموده و آن را به تو نیز آموزش دهیم امروز قصد داریم به شما فرآیند سقوط یک ماشین در جوب را آموزش دهیم... مرحلۀ اول: ابتدا باید یک جوب بسازید و لازمۀ جوب ساختن حمل شن و ماسه به محل جوب سازی است پس بسم الله سپس ماشین پلیس خود را بلند کرده و در محل مخصوص قرار می دهیم تا در جوب بیفتد حواس خود را جمع کنید که چرخش حتما داخل جوب باشد تاکید می کنیم:"چخا افتاد جوب" خود...

... و اما اندر حکایت کچل شدنِ علیرضا خانِ مو فرفروک! یک هفته ای می شد که گهگاه دست های ما به سمت سرمان می رفت و خارش در آن احساس می شد (مخصوصاً در ساعات اولیۀ صبح). مادرِ ما هم که به علت آلرژیک بودنِ خودشان (مخصوصاً در پاییز)، عادت کرده اند همه چیز را به حساسیت فصلی ارتباط دهند شب ها در اتاقِ ما دستگاه بخور روشن می نمودند تا به حسابِ خود، خشکی پوستِ سرمان را چاره کنند ... بعد از چند روز و چاره نشدنِ خارشِ پوستِ سرمان، مادرمان به این نتیجه رسیدند که باید به انتظارِ پایانِ پاییز بنشینند تا حساسیت فصلی ما نیز به پایان برسد! چهارشنبۀ دو هفته قبل و درست بعد از انداختنِ عکس های یلدایی در مهد اکثریت هم سالانمان به منزل رفتند و سمپاشی عظ...

بفرمایید چند عدد عکس داغ که هم اکنون از مسافرِ نجف (دایی محسن مان) به دست مان رسیده است: بفرمائید به اندازۀ تمام ارادت تان به آقایمان، امیر، سلام بدهید: السَّلامُ عَلَى الشَّجَرَةِ النَّبَوِيَّةِ وَ الدَّوْحَةِ الْهَاشِمِيَّةِ الْمُضِيئَةِ الْمُثْمِرَةِ بِالنُّبُوَّةِ الْمُونِقَةِ بِالْإِمَامَةِ وَ عَلَى ضَجِيعَيْكَ آدَمَ وَ نُوحٍ عَلَيْهِمَا السَّلامُ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُحْدِقِينَ بِكَ وَ الْحَافِّينَ بِقَبْرِكَ... سلام بر شجره نبوت،و درخت تنومند هاشمى،درخت تابان و بارور به بركت نبوّت، و خرّم و سرسبز به ح...

گاهی بر حسب یک اتفاق برای دلت اتفاقات عجیب و غریبِ زیادی می افتد! دلت را که شکسته است، جمع می کنی و بند می زنی و می گذاری سرِ جایش! با او کنار می آیی و رضایش می کنی به تقدیر الهی... و می بخشی و آرام می گیری! ولی دل است دیگر! همۀ خاطرات دل نشین گذشته ات را که نمی توانی از حافظه ات پاک کنی! دل است دیگر! درست مثل کوهی از باروت می ماند... گاهی فقط و فقط یک تلنگر کوچک کافی ست تا جرقه ای شود و آن را به آستانۀ انفجار برساند و اشکت را سرازیر کند و تو و دلت را باز هم راهیِ سرِ خطِ اول کند! دل است دیگر سنگ که نیست! و زین پس گذر هر یلدا یادآورِ خاطرات زیبای "با دوست بودن" می شود و تو را بدجور دلتنـــــــــــــــــــ...

           اتل متل ستاره                                            خدا من و دوست داره   خدا جونم ممنونتم حسابی                           قشنگ تر از قرآنت، ندیده ام کتابی ******* هیچ می دانستی یکی از موفقیت آمیزترین کارهای دنیا این است ...

با تو هستیم رفیقِ ناب، تو که گام به گام کودکی هایمان، خودت را در حد و اندازۀ ما کوچک می کنی و مهربانانه با ما کودکی می نمایی! با تو هستیم رفیقِ ناب،با تو که به وقتِ ورزش کردن و شنارفتن، اسبِ مان می شوی و ما "پیتگو...پیتگو..." گویان صدای خنده هایمان را در خانه طنین انداز می کنیم! با تو هستیم رفیقِ ناب، با تو که وصله می زنی بر خرابکاری هایمان با همان چسب معروفت! با تو هستیم رفیقِ ناب، با تو که به مددِ چند ماژیک بر صورت مان نقش می کشی و ما را تبدیل به یک پیشی ناز می نمایی و ما را از شدت ذوقِ پیشی بودن سرمست می نمایی! با تو هستیم رفیقِ ناب، با تو که برایت مهم است نترس بودنمان و دل داشتن مان! و به وقتِ بودنت این...

جمعه ای که گذشت یکی از پرماجراترین روزهای زندگی ما و البته مادرمان بود! روزی که با "جمعه به مکتب رفتنِ" بابایمان آغاز شد و به یک عدد کله و چهار عدد پاچه ختم شد... روز جمعه بود که بعد از مدت ها و بر خلاف همۀ جمعه ها که بابایمان متعلق به خانواده بودند، عازم کارگاه ساختمانی شدند تا کارهای عقب مانده ای را که انجامش به دلیل بارش برف در روزهای اخیر به تعویق افتاده بود، به انجام برسانند. تعجب نکن پروژۀ بابایمان مجتمعی در فَشَم است و واقع در دامنۀ کوه، پس بدیهی ست وقتی در تهران بارندگی ست آن جا برف بر زمین می نشیند! و بر خلاف جمعۀ هر هفته دایی محسن مان نیز درگیر آماده سازی مقاله ای بودند که قرار بود یکشنبه در کلاس ارائه دهند و...