♥♔ شیرین کاریهای علیرضا ♥♔

بفرمایید چند عدد عکس داغ که هم اکنون از مسافرِ نجف (دایی محسن مان) به دست مان رسیده است: بفرمائید به اندازۀ تمام ارادت تان به آقایمان، امیر، سلام بدهید: السَّلامُ عَلَى الشَّجَرَةِ النَّبَوِيَّةِ وَ الدَّوْحَةِ الْهَاشِمِيَّةِ الْمُضِيئَةِ الْمُثْمِرَةِ بِالنُّبُوَّةِ الْمُونِقَةِ بِالْإِمَامَةِ وَ عَلَى ضَجِيعَيْكَ آدَمَ وَ نُوحٍ عَلَيْهِمَا السَّلامُ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِكَ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ السَّلامُ عَلَيْكَ وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الْمُحْدِقِينَ بِكَ وَ الْحَافِّينَ بِقَبْرِكَ... سلام بر شجره نبوت،و درخت تنومند هاشمى،درخت تابان و بارور به بركت نبوّت، و خرّم و سرسبز به ح...

گاهی بر حسب یک اتفاق برای دلت اتفاقات عجیب و غریبِ زیادی می افتد! دلت را که شکسته است، جمع می کنی و بند می زنی و می گذاری سرِ جایش! با او کنار می آیی و رضایش می کنی به تقدیر الهی... و می بخشی و آرام می گیری! ولی دل است دیگر! همۀ خاطرات دل نشین گذشته ات را که نمی توانی از حافظه ات پاک کنی! دل است دیگر! درست مثل کوهی از باروت می ماند... گاهی فقط و فقط یک تلنگر کوچک کافی ست تا جرقه ای شود و آن را به آستانۀ انفجار برساند و اشکت را سرازیر کند و تو و دلت را باز هم راهیِ سرِ خطِ اول کند! دل است دیگر سنگ که نیست! و زین پس گذر هر یلدا یادآورِ خاطرات زیبای "با دوست بودن" می شود و تو را بدجور دلتنـــــــــــــــــــ...

           اتل متل ستاره                                            خدا من و دوست داره   خدا جونم ممنونتم حسابی                           قشنگ تر از قرآنت، ندیده ام کتابی ******* هیچ می دانستی یکی از موفقیت آمیزترین کارهای دنیا این است ...

با تو هستیم رفیقِ ناب، تو که گام به گام کودکی هایمان، خودت را در حد و اندازۀ ما کوچک می کنی و مهربانانه با ما کودکی می نمایی! با تو هستیم رفیقِ ناب،با تو که به وقتِ ورزش کردن و شنارفتن، اسبِ مان می شوی و ما "پیتگو...پیتگو..." گویان صدای خنده هایمان را در خانه طنین انداز می کنیم! با تو هستیم رفیقِ ناب، با تو که وصله می زنی بر خرابکاری هایمان با همان چسب معروفت! با تو هستیم رفیقِ ناب، با تو که به مددِ چند ماژیک بر صورت مان نقش می کشی و ما را تبدیل به یک پیشی ناز می نمایی و ما را از شدت ذوقِ پیشی بودن سرمست می نمایی! با تو هستیم رفیقِ ناب، با تو که برایت مهم است نترس بودنمان و دل داشتن مان! و به وقتِ بودنت این...

جمعه ای که گذشت یکی از پرماجراترین روزهای زندگی ما و البته مادرمان بود! روزی که با "جمعه به مکتب رفتنِ" بابایمان آغاز شد و به یک عدد کله و چهار عدد پاچه ختم شد... روز جمعه بود که بعد از مدت ها و بر خلاف همۀ جمعه ها که بابایمان متعلق به خانواده بودند، عازم کارگاه ساختمانی شدند تا کارهای عقب مانده ای را که انجامش به دلیل بارش برف در روزهای اخیر به تعویق افتاده بود، به انجام برسانند. تعجب نکن پروژۀ بابایمان مجتمعی در فَشَم است و واقع در دامنۀ کوه، پس بدیهی ست وقتی در تهران بارندگی ست آن جا برف بر زمین می نشیند! و بر خلاف جمعۀ هر هفته دایی محسن مان نیز درگیر آماده سازی مقاله ای بودند که قرار بود یکشنبه در کلاس ارائه دهند و...

تا به حال دقت کرده ای روزها و ماه ها و سال ها چقدر زود از پی هم می گذرند! گویا همین دیروز بود که مهرگان علیرضا خان این جا نگاشته شد! و این روزهاست که سومین ماه پاییزی نیز در گذر است و یلدایی زیباست پیش رویمان ×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××× روز یکشنبه بود که مادرمان صبح علی الطلوع، که ما به خوابِ ن...

جمعۀ گذشته را در جنگل های سرخه حصار گذراندیم ترکیبی از طبیعت پاییزی+بهاری را در عکس های ما از جنگل های باران خوردۀ سرخه حصار در ادمۀ مطلب ببین فرآیند سرچ و پفک یابی و پفک خورانِ ما از درون بستۀ پفک و بعد از خوردن، بستۀ خالی از پفک را نقش بر زمین ساخته و برای تصحیح این عمل،مادرمان در معیت ما روانۀ محل نصب سطل زباله شدند تا آشغال در سطل بیندازیم و این مقدمه ای شد تا مادرمان در نهایت پوزیشنی این چنینی اتخاذ کنند:" " (در ادامه می توانی دلیلش را ببینی!) و این ما هستیم که پس از دیدنِ موجودی زنده بر بالای درخت رو به مادرمان ابراز تعجب می نماییم و همانا آن موجود که در این دو عکس نیز قابل مشاهد...