♥♔ شیرین کاریهای علیرضا ♥♔

مامانم میگه در بیابان لنگ کفش هم نعمت است... داشتم با مکعب هام بازی می کردم دیدم پاهام درد گرفته به اطراف نگاه کردم چیزی ندیدم که روش بشینم بخاطر همین نشستم روی مکعبم! ...

با دقت و با آرامش این بلوک ها رو که مامانم ساخته روی هم سوار می کنم تا یه برج قشنگ درست کنم. هیسسسسسسسسسسس یواش آخه این برج با یه فوت خراب میشه...   امان از این آلودگی هوا که این عطسه رو میاره... همین عطسه کافیه که برج منو خراب کنه ببینید برجم خراب شد...   البته من بی خیال نمیشم دوباره شروع می کنم یه دونه قشنگ ترش رو می سازم... هر چی باشه از اون جا که بابای من مهندس عمرانه ما ارثی تو برج سازی مهارت خارق العاده ای داریم دیگه.....   ...

قبلا من فقط می تونستم نیت کنم تازگی ها سجده کردن هم یاد گرفتم ببینیـــــــــــــد یه وقتایی دارم بازی می کنم که یهو یه مهر اگه ببینم یه جا افتاده خم میشم سجده می کنم بعد بلند میشم می رم دنبال بازیم... ...

بیا دیگه.... ...

شما هم؟! شما دیگه نگو! خودم می دونم بابا.. مامانم هم نمیذاره من آزاد باشم همش بهم میگه از این فاصله تلوزیون نبینم ولی.... ...

من حاضر شدم دارم با مامانم میرم ددررررر خونه فاطمه. نه، فاطمه هم سن و سال من نیست دیگه ... دختر همسایه مونه ده سالشه من خیلی دوستش دارم میرم باهاش بازی می کنم...ببین چه خوشحالم آخه من ددر خیلی دوست دارم مخصوصا ددر خونه فاطمه!!! ...

هر وقت مامانم داره غذا می پزه من میرم پاهاش و می گیرم و نق می زنم تا منو بلند کنه ببره بالا ببینم داره چیکار می کنه.. بعضی وقت ها که غذا پختن تموم میشه و گاهی اوقات میاد غذا رو هم بزنه منو بغل میکنه تا ببینم اونجا چه خبره!!! منم یاد گرفتم که غذا رو هم بزنم...ببینید... این مگس کش ملاقه ست و این سطل آشغال هم قابلمه... ...