♥♔ شیرین کاریهای علیرضا ♥♔

بزرگ ترها نعمت اند و مایۀ برکت و رحمت... ***** سال هاست تمام تلاش مادرمان این است که تا جایی که بتواند سالروز شهادت و تولد امام رضا  و یا روزهای حوالیِ آن را در مشهد بگذراند و از نزدیک عرض ادب کند...از آن جا که از دیارِ پدری و مادریِ ما تا مشهد سه ساعتی فاصله هست، روزی که از تهران به قصد ولایت خارج شدیم مادرمان از بابایمان خواستند که ما را به مشهد نیز ببرد تا ضمن دید و بازدید با خاله جانمان به زیارت نیز برویم البته بابایمان هیچ قولی مبنی بر بردنِ ما به مشهد ندادند چون دلشان نمی خواست  قولی بدهند که ممکن بود نتوانند آن را عملی کنند...و این گونه شد که مادرمان از لحظۀ خروج از منزل با دو تا پا و در معیت کفش هایشان...

به پیشنهاد دوستان طرز تهیه آش سیرابی پختِ مادرمان در وبلاگمان به ثبت خواهد رسید.... امیدواریم دوستان بتوانند به راحتی این آش خوشمزه را بپزند و از خوردنش لذت ببرند مواد لازم یک عدد سیرابی گندم و جو پوست کنده(یا بلغور گندم و جو) ، نخود، لوبیا قرمز، عدس هر کدام نصف لیوان یک عدد پیاز درشت زیرۀ سبز یا سیاه : یک قاشق غذاخوری نمک فلفل  زردچوبه به مقدار لازم و نعناع و سیر (جهت تزیین) به مقدار لازم طرز تهیه بهتر است نخود و لوبیا و گندم و جو را از قبل در آب خیس کنیم تا ضمن نفخ زدایی از آن، زمانِ لازم برای پخت نیز کاهش یابد...در این مدت چند بار آب آن را نیز عوض می کنیم. پیاز درشت را خلالی خورد کرده تفت می...

سلام به یاران و دوستانِ همیشگی و بامرام و بامعرفتِ خودمان ما به لطف خدا پس از یک سفرِ ده روزه، دیروز صبحِ زود عازمِ تهران شدیم و مسافرتِ پرماجرا و پیش بینی نشدۀ خود را به پایان رساندیم... نکتۀ مهم در این جاست که از آن جا که جدایی از یک هم بازیِ پرحوصلۀ مهربان برایمان خیلی سخت بود ، مادرجانمان (مادرِ مادرمان ) را با خود همراه آورده ایم تا این روزها عزیزترین میمانِ روزگار، گرم کنندۀ محفلِ خانواده مان باشند امروز نیز صبح زود در معیت ایشان برای زیارت حضرت معصومه عازمِ قم شدیم که به زودی از پستِ رفتن به قم و ماجراهایش رونمایی خواهیم کرد و حالا این شما و این سلسله خاطراتِ اینجانب در ولایت و امــــــــــا خاطرات با یلدای 92 د...

یلدای 92 در جوار دوستان برای ما بسیار خاطره انگیز شد... علی رغم این که خاله مهدیه سعی داشتند بدونِ رفتن به منزل و مستقیم از محل کارشان راهیِ منزل ما شوند ولی به خاطر ترافیکِ یلدایی حدود ساعت 8:30 رسیدند و برای اولین بار در تاریخ به علت تأخیر میهمانان مادرمان موفق شدند تقریباً تمامِ کارهایشان را انجام دهند. آخر می دانی مادرمان کلاً در خانه داری و مهمان داری آخرِ اعتمادِ به نَفَس و آرامش هستند و دقیقاً در دقیقۀ 90 امورِ خانه داری ایشان رو به راه می شود و اگر تصور می کنی یلدای مادرمان فقط و فقط با تلاش خودشان رو به راه شد سخت در اشتباهی! آخر این ما بودیم که در چیدمان میوه ها کمکِ عظیمی به ایشان کردیم و این نیز سند کمک کردنِ ماست به ...

سلام به دوستان عزیزتر از جانمان به دنبالِ اتمامِ ترم و متعاقباً پایان کلاس های مادرمان و به لطف پروردگار فردا صبح عازم ولایت هستیم. بعد از رسیدن و اسکان در ولایت، پست مربوط به شب یلدا روی نت خواهد رفت و ما میزبان شما دوست عزیزمان هستیم فرا رسیدنِ اربعین حسینی را تسلیت عرض می نماییم و از تک تک شما دوستان التماس دعا داریم. علی رغمِ خط و نشان کشیدن های بابایمان مبنی بر نبردنِ ما و مادرمان به مشهد باز هم اگر توفیق نصیب شد و خداوند قبول کرد نائب الزیاره همۀ دوستان هستیم فقط شما دعا کنید فرصتی پیش آید و بابایمان ما را به مشهد ببرد چون دلمان خیلی تنگ شده است بسیار دلمان برایتان تنگ می شود... به امید دیدارِ مجازی شما دوستان ...

آخرِ هفتۀ گذشته بود که خاله مهدیه حسابی به زحمت افتادند و ما را برای شام دعوت کردند منزلشان... ما که می دانیم بس که آوینا خانم دلش برای ما تنگ شده بود و بهانۀ ما را می گرفت خاله مهدیه ما را دعوت کردند و گرنه خاله مهدیه که دلش برای مادرمان تنگ نشده بود! تازه عمویمان نیز دلش برای بابا و دایی محسن مان تنگ نشده بود! البته ما نیز بسی در فراق آوینا جانمان شکسته دل بودیم ، حالا فهمیدی ما و آوینا جانمان چه انسان های مهمی هستیم از آن جهت که بزرگترهایمان تا این حد به خواسته ها و دلتنگی های ما اهمیت می دهند هنگام برگشت ساعت نزدیک دوازده شب بود و بابایمان به هوای خلوت بودنِ شهر، بی خیالِ عبور از بزرگراه ها شدند و از خیابان های فرعیِ طی طریق ...

همه چیز از وقتی شروع شد که مادرمان با یک عدد وبلاگ آشنا شد که دستور پختِ چند مدل کیک و شیرینی با جزئیات تمام در آن به ثبت رسیده بود... و از آن روز به بعد به طور مرتب وارداتِ بابایمان به منزل شامل این مقوله ها بود: آرد، شکر، نارگیل، خلال پسته و بادام، شکلات تخت، خامه، و ملزومات تزئیناتِ روی کیک و از آن جا که آردِ خریداری شده توسط بابایمان به سرعت تمام می شود مادرمان خودشان اقدام به خرید نموده و امروز به اتفاقِ اینجانب عازم شیرینی فروشیِ سرِ کوچه مان شدند تا 5 کیلو آرد سفید خریداری نمایند که حریف خمیر پیراشکی و خمیر پیتزا و کیک و شیرینی های مادرمان شود مادرمان قبل از رفتنِ اینجانب به شیرینی فروشی کمی نگران بودند آخر ایشان ادب ...

بوی تخم مرغ است که به مشاممان می رسد... به سمت کابینت می رویم در را باز می کنیم و یک عدد پیش دست برمی داریم و به سمت مادرمان روانه می شویم و مَ مَ مَ گویان پیش دست را به ایشان می دهیم و تمامِ زورِ خود را برای ریختن تخم مرغ ها در پیش دست اعمال می کنیم پس از پذیرش پیش دست توسط مادرمان سفره را برداشته و پهن می کنیم و از آن جا که به حسابِ خودمان کار زیبایی انجام داده ایم برای خودمان دست می زنیم و یَ ی ی ی ی َ گویان هورا می کشیم و مادرمان با دیدنِ این حرکتمان برایمان دست می زنند و می گویند:" آفرین به علیرضا!" و از آن جا که احساسِ بسیارِ زیبای ما از مفید بودن و موثر واقع شدن را به وضوح مشاهده می کنند برای تقویت این حس زیبا یک تکه نان سن...

هیچ می دانستی خیلی سخت است کسی چیزی را  به زور از انسان بگیرد؟ و خیلی سخت است که آن چیز تا قبل از آن دائماً در مالکیت خودِ خودت باشد؟ و خیلی سخت تر است که کسی که آن را از تو می گیرد نزدیک ترین شخص به تو باشد؟ بــــــــــــــــله این روزها مادرمان، نزدیک ترین شخص به ما، دوست داشتنی ترین وسیلۀ در انحصارِمان، یعنی تلویزیون، را از ما گرفته است... آن هم برای حدود یک ساعت در هر شب! همین دو هفته پیش بود که بر اثرِ یک حواس پرتی و وَر رفتن با کنترل تلویزیون، به صورت بسیار اتفاقی شبکۀ آی فیلم را زدیم و از ماست که بر ماست! زیرا زدنِ شبکۀ آی فیلم همانا و مشاهدۀ سریالِ یادآوری توسط مادرمان همانا...حالا شما جذابیت سریال را داشت...

بسیار دلمان می خواهد بدانیم اگر پدر و مادرت بدونِ تو عزم دَدَرررر کنند و ساعاتی را فارغ از هر گونه اضطراب و نگرانی خوش باشند چه حالی به تو دست می دهد؟! آن هم دَدَرررر از نوع خرید و بخور بخور اگر تصور می کنی ما نیز همان کاری را می کنیم که تو می کنی سخت در اشتباهی؟! آخر ما که بخیل نیستیم که نتوانیم خوشیِ دیگران را ببینیم حالا ببین ما در یک همچین مواقعی چه می کنیم؟! عصر جمعه بود و هیچ گونه توطئه و مکرِ پنهانِ پدر و مادرمان برای به خواب سپردنِ ما اثر گذار نبود، آخر ما تا لنگِ ظهرِ جمعه خواب بودیم پس خوابِ بعد از ظهر برایمان کاملاً بی معنا بود... از طرفی سنی از ما گذشته است و گذرِ عمر به ما  آموخته است که چگونه حتی بدون این ...